با توجه به تحولات شتابان فناوری و ضرورت پاسخگویی به نیازهای جامعه دانش‌محور، دانشگاه دیجیتال در سال‌های اخیر به‌عنوان پدیده‌ای نوظهور در دستور کار نظام‌های آموزش عالی قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اعتبارسنجی ویژگی‌های محتوای برنامه درسی دانشگاه دیجیتال انجام شد. این مطالعه با رویکرد ترکیبی از نوع اکتشافی متوالی و در دو مرحله کیفی و کمی اجرا گردید. در مرحله کیفی، علاوه بر مرور نظام‌مند مبانی نظری دانشگاه دیجیتال ، با استفاده از مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با متخصصان آموزش عالی، ابعاد و مؤلفه‌های اصلی محتوای برنامه درسی شناسایی شد. در مرحله کمی، پرسشنامه‌ای بر اساس داده‌های کیفی طراحی و روایی صوری، محتوایی و سازه‌ای آن مورد تأیید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه با استفاده از آلفای کرونباخ 92/0 به‌دست آمد که نشان‌دهنده قابلیت اعتماد بالای ابزار است. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نیز برازش مناسب مدل مفهومی را نشان داد ( 70/0= RMSEA؛ 95/0= CFI؛ 91/0= AGFI؛ 96/0=GFI ). یافته‌ها حاکی از آن است که ویژگی‌های محتوای برنامه درسی دانشگاه دیجیتال شامل چندرسانه‌ای بودن، تعاملی بودن، شخصی‌سازی، پویایی و هم‌آفرینی محتوا است که ازنظر متخصصان دارای اعتبار بالا و قابلیت اجرا در محیط آموزش عالی می‌باشند. این یافته‌ها می‌توانند مبنایی برای بازطراحی برنامه‌های درسی نوین در راستای ارتقای کیفیت آموزش در عصر دیجیتال فراهم آورند.